Urodziny Szkoły Podstawowej nr 2 w Słupsku. Przeczytaj jej historię i zobacz archiwalne zdjęcia

OPRAC.:
Wojciech Nowak
Wojciech Nowak
Archiwum Szkoły Podstawowej nr 2 im. Tadeusza Kościuszki w Słupsku
Długą i barwną drogę przeszła Szkoła Podstawowa nr 2 im. Tadeusza Kościuszki w Słupsku. Dzisiaj, 23 czerwca, obchodzi swój zeszłoroczny jubileusz z okazji 75-lecia istnienia. Poświęcona temu uroczystość odbędzie w Ośrodku Teatralnym Rondo przy ulicy Niedziałkowskiego o godzinie 11. Poniżej zamieszczamy historię tej placówki, a w galerii zdjęcia z jej kroniki.

Po zakończeniu II wojny światowej, latem 1945 roku, widoczny był w Słupsku zdecydowany napływ polskich osadników. Przypływ ludności stworzył konieczność uruchomienia tu polskich szkół. W końcu kwietnia 1945 roku powstał w Słupsku Inspektorat Oświaty, a nominację na stanowisko pierwszego inspektora otrzymał pan Władysław Kwapisz. Głównym zadaniem nowo powstałej placówki było werbowanie nauczycieli i organizowanie szkół. Nie było to łatwe: trudności aprowizacyjne, zdewastowane budynki szkolne, brak kadry nauczycielskiej, sparaliżowana komunikacja. Ci nauczyciele, którzy zdecydowali się na pozostanie w mieście, rozpoczęli pracę od gromadzenia sprzętu i zabezpieczenia budynków szkolnych.

W niewielkiej grupie zapaleńców byli między innymi: pan Ignacy Jurewicz, pan Władysław Kijowski, pan Wacław Pogorzalski, pani Anna Ignatowicz i pan Włodzimierz Rogoziński. Pierwsza polska szkoła w Słupsku rozpoczęła zajęcia w sierpniu 1945 roku w budynku przy ulicy Partyzantów 24. W związku z dalszym napływem osadników zaistniała konieczność utworzenia kolejnej szkoły podstawowej. Jej organizację powierzono byłemu kierownikowi szkoły w Czerninie – panu Włodzimierzowi Rogozińskiemu. Tak właśnie rozpoczęła działalność Publiczna Szkoła Podstawowa nr 2 w Słupsku. Pierwsze zajęcia odbywały się przy ul. Deotymy, a wkrótce szkoła została przeniesiona do budynku przy ul. Quebbe (obecnie Henryka Pobożnego 2), po opuszczeniu go przez Armię Radziecką 12.10.1945 r.

Budynek wybudowany w latach 1897 – 98, był okazałym gmachem, pełniącym w okresie międzywojennym funkcję budynku szkolnego. Mieściła się tu niemiecka szkoła niższa - II. Gemeindeschule, czyli Szkoła Gminna nr 2. W okresie II wojny światowej budynek pełnił funkcję szpitala wojskowego. Do budynku przylegało niewielkie boisko zadrzewione kasztanowcami. Od strony północnej boiska stała niewielka sala gimnastyczna. Przydzielony lokal w zasadzie spełniał warunki jakie stawiało się szkołom, wymagając jedynie niewielkiego remontu: wstawienia szyb, klamek, uprzątnięcia sal lekcyjnych.

17.10.1945 roku rozpoczęły się zajęcia w klasach I – VI. Szkoła otrzymała nazwę: Publiczna Szkoła Podstawowa nr 2 w Słupsk. Została zorganizowana na mocy instrukcji IIKN365/45 Ministra Oświaty z dnia 14 lipca 1945 roku w sprawie organizacji roku szkolnego 1945/46. Organizacyjnie podlegała w pierwszym roku nauki pod Kuratorium Okręgu Szkolnego w Gdańsku. Rejon jej działania obejmował dzielnice położone na prawym brzegu rzeki Słupi. Kierownikiem szkoły został mianowany jej założyciel pan Włodzimierz Rogoziński. Pierwszymi nauczycielami szkoły byli: pan Ignacy Jurewicz, pan Edward Sotkowski, pan Wacław Pogorzalski, pani Anna Ignatowicz, pani Eugenia Złochowska i ksiądz Jan Zieja. Nauczyciele: pani Olga Iwańska i pan Wacław Nowak pracowali w niepełnym wymiarze godzin. W pierwszym roku naukę rozpoczęło 126 uczniów.

23 października 1945 roku dowództwo wojsk sowieckich zgłosiło swoje pretensje do szkoły, wydając kierownictwu nakaz opuszczenia budynku. Konflikt został zażegnany przez burmistrza miasta, a budynek nadal pełnił funkcję szkoły. Normalne funkcjonowanie placówki było jednak zagrożone: nauczycielom nie wypłacano należnych poborów – rotacja kadry była więc olbrzymia, brakowało książek, przyborów, pomocy naukowych. Uczniowie o różnym poziomie wiedzy, często niedożywieni, wymagali szczególnej troski ze strony kadry pedagogicznej. Jednak w ciągu roku szkolnego liczba uczniów wzrosła tak, że trzeba było utworzyć dodatkowe klasy pierwsze i trzecie.

W pierwszym roku nauki działały już pierwsze organizacje młodzieżowe: Spółdzielnia Uczniowska, Związek Harcerstwa Polskiego, Polski Czerwony Krzyż i Liga Morska oraz chór. Z inicjatywy nauczycieli utworzony został także Komitet Rodzicielski, który wystąpił z wnioskiem do Kuratorium w Gdańsku o nadanie szkole imienia Tadeusza Kościuszki.

2 czerwca 1946r. odbyła się uroczystość poświęcenia szkoły i nadania jej imienia. Dokonana przez księdza Józefa Piekarka w obecności władz szkolnych i powiatowych. Rada pedagogiczna przeprowadziła łagodną klasyfikację, mając na uwadze szczególnie trudne warunki materialne uczniów i wieloletnie zaniedbania spowodowane wojną i okupacją. W latach 1946 – 47 zwiększyła się znacznie liczba uczniów i aby umożliwić kształcenie uczniom przerośniętym zorganizowano klasy przyspieszone. Kronika szkolna podaje, iż uczyło się wówczas w szkole 426 uczniów. W latach 1945 – 49 nauka w szkole odbywała się w systemie klasowym. Trudno jest powiedzieć jakie gabinety wówczas funkcjonowały i w jaki sprzęt i pomoce były wyposażone, ponieważ w dokumentach szkoły nie zachowała się na ten temat żadna wzmianka. Pewną rzeczą jest, iż szkoła prowadziła bogatą działalność pozalekcyjną: działał chór, koło recytatorskie, koło taneczne. W auli znajdowała się scena, co podnosiło urok i znaczenie szkolnych uroczystości.

W 1949 roku zarządzeniem Kuratorium w Szczecinie szkoła została przeorganizowana na szkołę ogólnokształcącą stopnia podstawowego i licealnego. 14.10.1967 roku ufundowano szkolny sztandar, który jest jej symbolem i uświetnia ważne uroczystości do dzisiaj. Wręczono go w 150 rocznicę śmierci patrona szkoły Tadeusza Kościuszki. Jego fundatorem był Komitet Rodzicielski, a projektantką uczennica naszej szkoły pani Anna Sikorska. Sztandar wręczył ówczesnemu dyrektorowi panu Włodzimierzowi Rogozińskiemu przewodniczący Komitetu Rodzicielskiego pan Adam Baca. Sztandar towarzyszy uczniom we wszystkich ważniejszych uroczystościach szkolnych, państwowych, lekcjach patriotycznych do dzisiaj.

W latach 70 - tych szkoła przeszła na nauczanie w systemie gabinetowym. Po wojnie lekcje gimnastyki odbywały się w auli i małej sali gimnastycznej. Jednakże na skutek braku remontów sala zaczęła stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa uczniów. W związku z tym na początku lat 70 - tych została zamknięta i przeznaczona do rozbiórki. Lekcje wychowania fizycznego od tego czasu odbywały się w terenie, na boisku lub w auli szkolnej. Dzięki staraniom dyrektora Andrzeja Leśniaka w 1989r. została oddana do użytku nowa, znacznie większa sala gimnastyczna. Budynek szkoły połączony jest poprzez łącznik z salą gimnastyczną. Obecnie zajęcia lekcyjne odbywają się w przestronnych kolorowych salach.
Dodatkowo - oprócz sal lekcyjnych - na parterze znajdują się: świetlica, biblioteka szkolna z czytelnią, toalety uczniowskie, a na pierwszym piętrze: gabinety dyrekcji, sekretariat, administracja, dwa pokoje nauczycielskie, gabinet lekarski. Piętro drugie zajmują: gabinet pedagoga szkolnego oraz pokój socjalny dla pracowników szkoły. W łączniku nad salą gimnastyczną zlokalizowana jest szatnia z boksami na odzież wierzchnią oraz szafkami na rzeczy uczniów. W piwnicy znajduje się nowoczesna kuchnia i stołówka, a także pomieszczenia gospodarcze.

Długą i barwną drogę przeszła Szkoła Podstawowa nr 2 im. Tadeusza Kościuszki w Słupsku. Dzisiaj uroczyście obchodzi swój zeszłoroczny jubileusz z okazji 75-lecia istnienia.

Religia i etyka w szkole. Kto ma kształcić nauczycieli etyki?

Wideo

Komentarze 1

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

G
Gość

Nie wiem co w tej historii niezwykłego ?

Dodaj ogłoszenie